Besin biyobelirteçleri, bir kişinin beslenme durumunu gösteren, vücutta ölçülebilir maddelerdir; örneğin vitamin, mineral veya biyolojik dokudaki metabolit seviyeleri gibi. DG1, 20-59 yaş arası 105 sağlıklı yetişkinin katıldığı, 12 haftalık, üçlü kör, randomize, plasebo kontrollü bir klinik çalışmada incelenmiştir. Katılımcıların tamamı standart bir Amerikan diyeti uygulamıştır. Çalışmanın amacı, DG1'in günlük alımının besin biyobelirteçlerini, mikrobiyom değişikliklerini ve beslenme durumu ile oksidatif stresle ilgili belirteçleri nasıl etkilediğini değerlendirmektir. DG1 ve plasebo grupları arasındaki sonuçları karşılaştırmak için paralel bir tasarım kullanılmıştır.

Bağırsak mikrobiyomunun besin takviyelerine verdiği yanıt, bu takviyelerin bağırsak üzerindeki etkileri hakkında değerli bilgiler sağlar. DG1'in bağırsak mikrobiyomu üzerindeki etkisi üç klinik çalışmada değerlendirilmiştir: 20-59 yaş arası 105 sağlıklı yetişkinde besin biyobelirteçlerini ve mikrobiyom değişimlerini değerlendiren, 12 haftalık, üçlü kör, randomize, plasebo kontrollü, paralel tasarımlı bir çalışma. 19-37 yaş arası 20 aktif yetişkinde mikrobiyom değişimlerini değerlendiren, 2 haftalık, çift kör, randomize, plasebo kontrollü çaprazlama çalışması. Ara sıra mide-bağırsak rahatsızlığı yaşayan 26-59 yaş arası 24 yetişkinde mikrobiyom değişimlerini inceleyen, 2 haftalık, çift kör, randomize, plasebo kontrollü çaprazlama çalışması.

Biyoyararlanım, vücudunuzun belirli bir besini ne ölçüde emebildiğini ve kullanabildiğini ifade eder. Dozaj, formülasyon ve bireysel fizyoloji gibi faktörlere bağlıdır; bunların hepsi besinlerin temel vücut fonksiyonlarını ne kadar etkili bir şekilde destekleyebileceğini etkiler. DG1'in temel besinlerinin emilimini daha iyi anlamak için, 18-42 yaş arası 16 sağlıklı yetişkinin katılımıyla 8 saat süren, çift kör, randomize, plasebo kontrollü çapraz geçişli bir klinik çalışma olan farmakokinetik bir çalışma gerçekleştirdik.